تبلیغات
Create your flash banner online in 5 step سایت تخصصی رشته میکروبیولوژی - تب مالت(بروسلوز)(ایمنی شناسی)
این سایت نمایندگی رسمی فروش لاینسس و دانلود انتی ویروس NETQINاست بر روی بنر کلیک کنید
تب مالت(بروسلوز)(ایمنی شناسی)

تب مالت(بروسلوز) و تفسیر آزمایشهای مربوط به آن:
بیماری بروسلوز یا تب مالت یا همان تب مواج از بیماریهای مشترك انسان و دام است كه عامل آن نوعی باكتری باسیلی گرم منفی بنام بروسلا است . تظاهرات بالینی بیماری در درجه اول ، ضایعات و دردهای استخوانی مفصلی و پس از آن اختلالات عصبـی می باشد. برای تشخـیص این بیماری از روشـهایی چون كشت و روشـهای سرولـوژیك استفاده میشود كه آزمایشهای سرولوژیك شایعتر و مهمترند.منظور از آزمایشهای سرولوژیك ، انجام آزمایش بر روی سرم ِ خون بیمار جهت یافتن آنتی بادی علیه بروسلا می باشد كه مهمترین آنها عبارتند از : رایت، 2ME و كومبس رایت ...
برگرفته از وبلاگ آقای علی چوپانی

http://www.allamericanpatriots.com/files/images/h5n1-virus.jpg    

 این بیماری از لحاظ بالینی به سه صورت حاد، تحت حاد و مزمن دیده می شود . در اوایل هفته دوم مرحله حاد ابتدا بتدریج آنتی بادی IgM در سرم بیمار بالا میرود و در روز 13 تا 21 به حداكثر خود می رسد. در اوایل این مرحله 2ME منفی بوده ولی بقیه تستها مثبتند. سپس ساخت IgG علیه بروسلا شروع شده و پس از چند هفته میزان ( تیتر ) آن از IgM بیشتر می گردد. در اواخر این مرحله تمامی آزمایشهای سرولوژی تشخیص بروسلا مثبت می شوند. در هفته چهارم تا هشتم ِ مرحله حاد بیماری ، تیتر IgG به حداكثر خود می رسد و در صورت درمان مناسب ، تیتر IgG كاهش یافته ولی تیتر IgM از 6 ماه تا دو سال ممكن است دوام داشته باشد و معمولا هر سه ماه یك رقت كاهش می یابد.اگر كاهش تیتر آنتی بادی مشاهده گردد نشان از تأثیر مثبت درمان و فروكش كردن بیماری است. حال اگر درمان صورت نگیرد یا ناقص انجام پذیرد، بیماری وارد سیر مزمن می شود.در مرحله مزمن آنتی بادیهای تولید شده اغلب از نوع IgG3 و IgG4 و نیز IgA بوده كه در اصطلاح به نام آنتی بادیهای ناقص یا مسدود كننده مشهورند. با این توضیحات مختصر اكنون به شرح كلی آزمایشهای سرولوژیك تشخیص بروسلوز می پردازیم.

 الف- Wright( رایت ) : نام این آزمایش از نام كاشف آن گرفته شده است. آزمایشگاه برای تأیید حضور آنتی بادی علیه بروسلا در سرم بیمار ابتدا آزمایش سریعی را (Rapid Test ) روی نمونه انجام می دهد كه در این كار از ماده ای به نام رزبنگال (كه حاوی آنتی ژن بروسلا است) استفاده می كند. پس از مجاور كردن سرم بیمار با رزبنگال در اثر واكنش بین آنتی ژن با آنتی بادی اختصاصی آن ، توده ای حاصل از این واكنش ایجاد میشود كه با چشم قابل مشاهده است. به این نوع واكنش آنتی ژن وآنتی بادی بطوركلی آگلوتیناسیون گویند. اگر این تست مثبت شود برای تعیین میزان تیتر آنتی بادی بایداز آزمایش تیتراسیون كه به رایت لوله ای مشهور است استفاده كرد. در اینجا با استفاده از نرمال سالین، سرم را با رقتهای 20/1 و 40/1 و 80/1 و 160/1 و ... ( همینطور دو برابر میشود و بسته به میزان مثبت شدن با رزبنگال ادامه می یابد) در لوله های متعدد رقیق می كنند و سپس به همه لوله ها آنتی ژن مخصوص رایت لوله ای افزوده و به مدت 24 ساعت در دمای 37 درجه انكوبه می كنند. پس از پایان زمان 24 ساعته ، لوله ها را از لحاظ وجود آگلوتیناسیون بررسی می كنند.آخرین رقتی كه در آن آگلوتیناسیون مشاهده شود برابر تیتر رایت بیمار است. در ایران تیتر 80/1 و بالاتر مثبت تلقی می شود اما تیترهای 20/1 و 40/1 را نیز نباید در بیماری غیر مرتبط با شغل ( مشاغل مرتبط با دام ) نادیده و كم اهمیت دانست.

ب- 2ME ( 2- مركاپتواتانول) :این آزمایش پس از مثبت شدن رایت صورت می گیرد تا كلاس آنتی بادی را تشخیص دهیم. در این تست ابتدا بوسیله ماده ای به نام 2-  مركاپتواتانول ، پیوندهای دی سولفیدی موجود در ساختمان IgM و در نتیجه كل IgM های احتمالی موجود در سرم بیمار را تخریب می كنند. سپس با این سرم بدونIgM  ، آزمایش را به همان طریقی كه در رایت گفته شد   ( تهیه رقتهای متعدد) ادامه داده و درانتها آنتی ژن مخصوص 2ME را به همه لوله ها می افزایند . پس از 24 ساعت انكوباسیون در 37 درجه ، آخرین لوله ای كه در آن آگلوتیناسیون مشاهده شود به عنوان تیتر 2ME گزارش می شود . مهمترین كاربرد این آزمایش ، تشخیص افتراقی بین بروسلوز فعال از غیر فعال در فردی است كه تظاهرات بالینی بیماری را دارد ولی كشت او منفی و تیتر رایت وی نیز پایین است.گفتیم در بروسلوز فعال IgG افزایش می یابد ( هفته سوم بیماری تا قبل از درمان مناسب ) و حتی از IgM نیز بیشتر می شود كه در این شرایط 2ME مثبت می شود. ولی اگر درمان صورت پذیرد (بروسلوز غیر فعال شود) چون IgG از بین میرود 2ME هم منفی خواهد شد. البته همانطور كه در اول بحث گفته شد در اول بیماری هم كه هنوز IgG تولید نشده ، با وجود فعال بودن بیماری ، 2ME منفی است.

 ج- Coombs Wright : آزمایش كومبس رایت زمانی انجام می شود كه پزشك به ورود بیمار به فاز مزمن بیماری مشكوك می شود . گفته شد كه در فاز مزمن آنتی بادیهایی افزایش می یابند كه به آنتی بادیهای ناقص یا مسدودكننده ( Blocking Antibodies ) شهرت دارند. از خصوصیات این آنتی بادیها این است كه در اثر واكنش با آنتی ژن بروسلایی ، نمی توانند آگلوتیناسیون ایجاد كنند لذا به این آنتی بادیها ناقص گفته می شود. برای تشخیص این آنتی بادیها ، پس از این كه تست رایت را به همان گونه كه گفته شد انجام دادیم      ( پس از انكوباسیون در 37 درجه به مدت 24 ساعت ) ، لوله هایی كه در آنها آگلوتیناسیون رخ نداده است را از لحاظ حضور آنتی بادیهای ناقص  (= بلوكان ) مورد بررسی قرار می دهیم . می دانیم كه اگر این آنتی بادیها در سرم شخص موجود باشد با آنتی ژن رایت واكنش داده است ولی این واكنش قابل مشاهده نیست. برای قابل مشاهده شدنِ این واكنش از آنتی بادیهایی كمك می گیرند كه قادرند قسمت دُمهای آنتی بادیها را به هم وصل كنند( سرِ آنتی بادیها به آنتی ژن وصل است ) و با این كار سبب اتصال آنتی بادیهای مجاوری كه به آنتی ژن وصل هستند شده و در نهایت آگلوتیناسیون با واسطه این آنتی بادیها صورت می پذیرد. به این آنتی بادیها اصطلاحا سرم كومبس گویند كه در آزمایشهای دیگری چون كومبس مستقیم ،كومبس غیر مستقیم و كراس مچ هم كاربرد دارند. اگر آزمایش رایت بیماری منفی شود در صورتی كه درخواست كومبس رایت داشته باشد ، آزمایشگاه برای آن بیمار تیتراسیون كومبس رایت را انجام خواهد داد ولی 2ME وی را بدون انجام دادن ، منفی گزارش خواهد نمود( به نظر شما چرا ؟ ).