تبلیغات
Create your flash banner online in 5 step سایت تخصصی رشته میکروبیولوژی - تقلید ساختار مولکول قند(علوم سلولی مولکولی)
این سایت نمایندگی رسمی فروش لاینسس و دانلود انتی ویروس NETQINاست بر روی بنر کلیک کنید
تقلید ساختار مولکول قند(علوم سلولی مولکولی)

تقلید ساختار مولکول قند برای رشد سلول عصبی:
پژوهشگران سوئیسی موفق به تقلید ساختار یک مولکول قند شدند که نقش مهمی در رشد سلول های عصبی ایفاء می کند.
این تیم پژوهشی به مدیریت پرفسور "بات ارنست" در مجمع دانشمندان داروسازی دانشگاه بازل، بر روی نقش مولکول های بسیار پیچیده قند موسوم به "گلیکان"ها تحقیق کرده است. تاثیرات متقابل بین این مولکول ها و پروتئین ها بر روی فعل و انفعالات بیولوژیکی متعددی از جمله پیدایش جنین، ترمیم زخم و بیماری های خودایمنی تاثیر می گذارند اما از آنجا که خصوصیت های دارویی ساختارهای گلیکان ناکافی هستند، صرفا بطور محدود برای درمان قابل استفاده می باشند...

برگرفته از وبلاگ تازه های علمی
http://www.epilepsyfoundation.org/images/neurons_about.jpg    
بدین خاطر هدف تیم دانشمندان بازل، توسعه و تولید ترکیباتی است که بتواند ساختار گلیکان را تقلید کند اما از نظر ساختاری کمتر پیچیده بوده و برای درمان نیز مناسب باشند.

ارنست به همراه "اولیور شواردت" عضو مجمع دانشمندان داروسازی دانشگاه بازل و پژوهشگران دانشگاه برمن آلمان، با کمک "گانگلیوزید– ژ.کو. 1 بی.آلفا" که یکی از فعال ترین لیگاندها برای "ام.آ.جی." است، موفق به توسعه و تولید گلیکومیمتیکا شدند که میل ترکیبی آن تا 400 برابر قوی تر از لیگاندهای طبیعی است.

از آنجا که لیگاند و مهارکننده همزمان برای دسترسی به یک نقطه اتصال با یکدیگر رقابت می کنند، میل ترکیبی بالاتر لیگاندها می تواند اثر مهارکنندگی را مسدود کند که میلین پیوسته به گلیکوپروتئین به عنوان یک مهارکننده بر روی رشد عصبی دارد. با ترکیبات جدیدی که شناسایی شده اند، هم اکنون بررسی دقیق تر نقش میلین پیوسته به گلیکوپروتئین در احیاء آسیب های عصبی ممکن خواهد شد.

آسیب دیدگی نخاع باعث نابودی گذرگاه های عصبی می شود که تکانه ها را از مغز به ارگان ها هدایت می کنند.

بدین ترتیب تاثرات و برداشت های حسی در نقطه آسیب دیده نیز قطع شده و به مغز نمی رسند و آسیب نخاعی به فلج کامل یا ناحیه ای و نابودی و از دست دادن احساس در بخش هایی از بدن منجر می شود.

در صورتیکه سیستم عصبی انسان رشد و پرورش لازم را کرده باشد، مکانیسم های ژنتیکی مشخصی وجود دارد که از رشد بیشتر جلوگیری می کند. اما در صورتیکه یک عصب حاشیه ای آسیب دیده باشد، فیبرهای عصبی آن می توانند مجددا احیاء شوند.

در این احیاء، فاکتورهای تقویت کننده رشد نقش دارند که از سوی غلاف میلین هدایت می شوند.

فیبرهای عصبی حتی پس از یک آسیب در سیستم عصبی مرکزی نیز به رشد خود ادامه می دهند و شاخه های جانبی ریز و کوچک می سازند که بزرگتر از یک میلیمتر نمی شوند. علت این است که میلین سیستم عصبی مرکزی برخلاف میلین سیستم عصبی حاشیه ای فاکتورهایی دارد که از رشد عصب جلوگیری می کند.

برخی از پروتئین های مهارکننده چون "نوگو-آ." یا میلین پیوسته به گلیکوپروتئین (ام.آ.جی.) امروزه شناخته شده اند. پژوهشگران در باره میلین وابسته به گلیکوپروتئین نشان داده اند که فعل و انفعالات متقابل با ساختارهای "گلیکان"، در اثر مهارکنندگی نقش دارند.

پژوهشگران شهر بازل نتایج تحقیقات خود را در تازه ترین شماره نشریه تخصصی "ژورنال شیمی پزشکی" منتشر کرده اند.

منبع: سایت آلمانی ساینکس 4 مارس 2009

واژه ها:

گلیکومیمتیکا، ترکیبات شیمیایی هستند که ساختارهای مشخصی از گلیکان را تقلید می کنند و به ویژه برای استفاده درمانی جالب هستند. دانستنی ها در باره ساختار و نقش و عملکرد ساختارهای گلیکان که شبیه آنتن هایی از دیافراگم سلول بیرون آمده اند، توسعه و تولید داروهای جدید برای تشخیص و درمان را ممکن می کنند.

لیگاند: مولکول و آنیونی است که با یک فلز ترکیب کمپلکس ایجاد می کند.

بیماری خودایمنی: در این بیماری، دستگاه ایمنی بدن به اشتباه به خود بدن یورش و حمله می برد

غلاف میلین: میلین لایه چربی مخصوصی است که فیبرهای عصبی را می پوشاند. میلین یک بیودیافراگم سرشار از لیپید است که آکسون های اکثر نورون ها را به شکل حلزونی در برگرفته است. میلین در سال 1984 میلادی توسط "رودولف ویرشوو" پاتولوژ آلمانی با کمک میکروسکپی نور بر روی لایه های بافت کشف شد. میلین برخلاف دیگر بیودیافراگم ها، حاوی میزان بالایی لیپید (حدود 75 درصد) و مقدار نسبتا اندکی پروتئین (25 درصد) است.

"نوگو-آ.": شاخص ترین مهارکننده رشد عصبی در سیستم عصبی مرکزی